Interim werkt alleen als de opdracht scherp is
Waarom wij niet beginnen met een kandidaat.
Interim wordt vaak ingezet op het moment dat de druk oploopt. Er is vertrek. Er is bestuurlijke spanning. Er moet iets gebeuren, en snel.
Snelheid is begrijpelijk. Maar snelheid is geen strategie.
In onze praktijk zien we dat interim alleen werkt wanneer vooraf helder is welk probleem werkelijk opgelost moet worden, welk mandaat er is om te handelen en wat er moet veranderen. Niet alleen wie het tijdelijk overneemt.
Zonder scherpte in de opdracht wordt interim een manier om tijd te kopen. Dat voelt comfortabel. Het geeft ruimte. Maar het verschuift het probleem. En uiteindelijk komt het terug.
Wij hebben zelf ervaren wat het betekent om ingezet te worden zonder mandaat. Zonder bewegingsruimte. Dat voelt onbevredigend. En het verandert niets wezenlijks.
Daarom starten wij niet met een kandidaat, maar met een gesprek. Drie gesprekken, om precies te zijn. Met het bestuur over koers en verwachtingen. Met MR en MT over wat er in de school leeft. En met elkaar, om vast te stellen of de opdracht scherp genoeg is.
Wat vraagt deze fase van leiderschap? Welke spanning ligt er onder het vraagstuk? Wat gebeurt er als we hier verkeerd kiezen? En is interim hier werkelijk het juiste antwoord?
Dat maakt onze werkwijze soms lastiger. En soms langzamer. Maar het maakt haar ook betrouwbaarder. Een scherpe opdracht scheelt valse starts, verloren tijd en onnodige onrust in de school.
Pas daarna komt de kandidaat. Want pas dan weten wij wie er past.